Interview Arne van Eeden

Ik behandel geen ziekte HIV/AIDS, ik behandel en begeleid mensen die hiermee moeten leven

Interview met Arne van Eeden in 2010

Noot: Arne van Eeden is per 1 oktober 2013 niet meer werkzaam in MC Jan van Goyen.

 

Het HIV Behandelcentrum olv Arne van Eeden is verhuisd naar het om de hoek gevestigde DC Klinieken Oud Zuid, De Lairessestraat 99. Op die lokatie wordt de vertrouwde werkwijze voorgezet. Zie verder onder contact.

 

Waar HIV en AIDS behandeling in ons land over het algemeen plaatsvindt in een groot ziekenhuis, biedt het huidige kleinschalige centrum hoogwaardige zorg aan op dat gebied. Dit onder bezielende leiding van Arne van Eeden, internist/infectioloog en HIV/AIDS behandelaar verbonden aan DC Klinieken Oud Zuid. ‘Een sterk geïndividualiseerd benadering, aandacht en voldoende tijd nemen is van essentieel belang om bij deze aandoening goede resultaten te behalen ’, zo stelt Van Eeden.

Binnen het centrum valt het HIV en AIDS Behandel Centrum onder de interne geneeskunde. Dat laatste wordt in haar volle omvang aangeboden. Hiervoor is een intensief samenwerkingsverband aangegaan met vele disciplines in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis, andere omringende ziekenhuizen ( noot Arne van Eeden oktober 2013: er is een intensief samenwerkingsverband met de afdeling interne geneeskunde en infectieziekten van het AMC) en een groot netwerk van andere hulpverleners. Op deze manier is de klinische opvang van patiënten die in het centrum onder behandeling zijn gegarandeerd. Van Eeden merkt dat steeds meer huisartsen patiënten met onder andere hoge bloeddruk, suikerziekte, buikproblemen, longproblemen, nierproblemen, hepatitis B en C infecties, seksueel overdraagbare aandoeningen en onbegrepen ziektebeelden doorverwijzen. ‘Waarbij we horen dat ze merken wat wij snel en vooral vakkundig ons vak beoefenen. De patiënten hebben bijvoorbeeld altijd een vaste internist, wat de kwaliteit ten goede komt. Wij zouden op deze afdeling echter ons werk niet goed kunnen doen zonder een hard werkend team om ons heen, zoals ons secretariaat, de doktersassistente en natuurlijk de HIV verpleegkundig specialisten.’

Mensenwerk.

Zorg voor patiënten met HIV, dan wel AIDS is een speerpunt van de activiteiten van de interne geneeskunde en van het team van Van Eeden dat verder bestaat uit de verpleegkundig specialisten Margo Groot en Wilma Brokking. ‘Naast verwijzingen door huisartsen, GG&GD en andere hiv-behandelcentra, komen patiënten hier vaak op eigen gelegenheid naar toe. Wij hebben hier – net als veel academische ziekenhuizen – veel specifieke kennis in huis. Toen ik in de jaren negentig vanuit het AMC richting Medisch Centrum Jan van Goyen (Noot: dit is mijn oude werkplek, momenteel ben ik werkzaam in DC Klinieken Oud Zuid)  kwam, kwam die kennis ook hier binnen. Vakinhoudelijk zijn we net zo goed als andere centra, want alle vakbroeders wereldwijd kijken met elkaar mee. Maar de kleinschalige sfeer en de persoonlijke behandeling maken ons uniek. Het is daardoor veel persoonlijker voor de patiënt, die nooit te maken heeft met wisselende artsen. Men kan hier altijd binnen vijf dagen terecht en als men al bekend is of als de huisarts dat graag wil, kan de patiënt dezelfde dag nog komen. Zo gaan wij hier om met patiënten  die hier medische hulp zoeken. ’

Veranderlijk vakgebied

HIV is een vakgebied waarbij zeer veel kennis komt kijken, maar het is ook een vakgebied dat heel veranderlijk is. Dat maakt het werk voor Van Eeden boeiend. ‘Je moet als infectioloog continu bovenop de ontwikkelingen zitten.  Als je die maar een jaartje niet meer zou volgen, ben je helemaal nergens meer. Wij nemen daarom ook actief deel aan wetenschappelijke onderzoek, onder andere naar de behandeling en bijwerkingen van verschillende HIV therapieën. ’ Wat het vak heeft veranderd is dat patiënten niet meer dood gaan aan HIV. Met dank aan de krachtige combinatietherapieën die beschikbaar zijn. Van Eeden: ’Waardoor nu de nadruk van een behandeling ligt op het feit of de medicatie wel goed te verdragen is voor de patiënt en er gelukkig makkelijker vol te houden regimes zijn gekomen waarbij men een keer per dag de medicijnen kan innemen.’

Motivatie en begeleiding

Van Eeden stelt dat een hiv-infectie niet in alle gevallen door huisartsen herkend wordt. ‘De meeste mensen die HIV oplopen hebben weinig klachten en weten niet precies wanneer ze besmet zijn. Waar we naar toe willen is dat uiteindelijk met iedereen die met een klacht bij de huisarts komt, ook gesproken wordt over veilig vrijen en een HIV test, net zoals er gesproken moet wordt over stoppen met roken en alcohol gebruik. Het blijft namelijk toch iets waar mensen zich voor schamen en moeilijk uit zichzelf mee komen. Je moet een helpende hand reiken. Pas als je weet wat er leeft kan je mensen echt helpen en zie je dat men opgelucht is om over bepaalde onderwerpen zoals seks te praten. Hetgeen we de huisartsen mee willen geven, is ook precies hoe we mensen hier behandelen. Veel praten. De tijd nemen. In de HIV –zorg geldt dat je als je goed luistert naar de patiënt je ze ook kan motiveren tot ander gedrag en zo tot nog betere resultaten komt voor hun eigen toekomst. Wij zijn hierin getraind. De medicatie is goed en wordt steeds beter, maar er hoort begeleiding bij. Je moet tijd nemen voor de patiënt om het beste resultaat te bereiken. Daar ben ik heilig van overtuigd.’